1- قالی:

به فرش هایی گفته می شود كه مساحت آنها 6 متر مربع و یا از آن بیشتر باشند كه معمولاً در ابعاد 3×2، 3/5×2/5، 4×3، 5×3/5، 6×4، 7×5، 10×6 متر و… باشند.

2- كلگی:

ابعاد این گونه فرش ها معمولاً 3×1/5، 3×1/70، 3/5×2 متر می باشد. بافت كلگی بیشتر در قدیم و در میان چادرنشینان و روستاییان معمول بوده است.

3- كناره:

از این نوع فرش ها در قدیم برای پوشاندن فضاهای خالی كناره فرش تا دیوار استفاده می شده است و لكین امروزه بوسیله آن معمولاً راهروها و راه پله ها را مفروش می نمایند و پهنای آنها عموماً از 70 تا 110 سانتی متر و طول آنها 2/5 الی 8 متر است.

4- قالیچه:

قالیچه ها، فرش های كوچكی هستند كه عموماً در ابعاد 2/20×1/40 متر بافته می شوند.

5- پرده ای

اندازه فرش های پرده ای معمولاً 2/5×1/5متر می باشد. این نوع فرش ها در مدخل اتاق یا سالن ها نصب می گردد.

6- ذرع و نیم:

این نوع فرش ها عموماً در ابعاد 156×104 سانتی متر تهیه می شوند، بافت این نوع فرش ها بیشتر در مناطق فارسی باف رایج است لذا با توجه به اندازه ذرع فارسی كه 104 سانتیمتر است و اضافه كردن نیم ذرع به آن (156 = 52+104) طول این نوع فرش ها 156 سانتی متر می گردد.

7- ذرع و چارك:

ابعاد این نوع فرش ها عموماً 130×80 سانتی متر می باشند و بافت آنها نیز بیشتر در مناطق فارسی باف رایج است.

8- پشتی:

به فرش هایی گفته می شود كه عرض آنها از 50 تا 80 سانتی متر و طول آنها از 80 تا 120 سانتی متر می باشد و متداولترین اندازه پشتی 90×60 و یا 120×60 سانتی متر می باشد. در نواحی گرگان و بجنورد به نوعی از پشتی ها كه پشت آنها گلیم بافی شده است و مانند یك كیسه دردار تهیه شده اند قارچین می گویند.

9- پادری:

این فرش به اندازه پاگرد در ورودی كه معمولاً 70×50 است بافته می شوند.